Vandaag de dag is LSD nog steeds een taboe en experimenten met LSD zijn zelfs ook verboden. Toch zijn er veel mensen, kunstenaars en wetenschappers die hiermee experimenteren, maar de vaak positieve uitkomsten hiervan worden genegeerd. De redacteuren van de ARTISJOK namen een duik in deze experimenten en vroegen deze ‘dare devils’ naar hun ervaring. 

De werking van LSD

LSD bestaat uit de stoffen “Lysergeenzuurdi-ethylamide”. Wanneer deze stoffen oraal zijn ingenomen komen zij in het bloed van de gebruiker. Via het bloed gaan de stoffen naar de hersenen, waar de werking van LSD plaatsvindt. De zenuwen in de hersenen geven normalerwijs overdrachtsstoffen door aan de zenuwen. Deze overdrachtsstoffen worden door LSD onderschept en verstoord: de werking van de zintuigen lopen door elkaar heen. Bij het ontvangen van geluid via de oren komt het geluid niet bij het gehoorcentrum maar bij het gezichtscentrum, waardoor de persoon muziek ‘kan zien’. Andersom gebeurt dit ook, als je bijvoorbeeld iets ziet, kan je dat zicht ook ervaren als een soort geluid. De prikkelgeleiding van de hersenen zijn in de war: de gebruiker gaat hallucineren.

Hallucineren word ervaart als ‘trippen’. Bij het trippen door LSD kan het twee kanten op gaan: je ervaart een bad trip, of een good trip. Gebruikers die van zichzelf angstig zijn ervaren vaak een bad trip. In de trip ervaart de gebruiker dat hij moet ‘overleven’ in een wereld waar hij met al zijn angsten wordt geconfronteerd. Meestal gebruiken mensen na een bad trip LSD nooit meer. Wanneer de gebruiker een good trip heeft, bevindt hij zich in een wonderlijke fantasiewereld, denk bijvoorbeeld aan Alice in Wonderland: alles is mogelijk. In die trip ervaart hij vreugde, lachkicks en een overwinnend gevoel.

Een voorbeeld hiervan is de 22-jarige Dennis van der Kooij. Een jongeman die regelmatig LSD gebruikt.

Naast recreatief gebruik, word LSD in de kunst gebruikt om creativiteit naar boven te halen. De effecten van LSD op creativiteit zijn onderzocht in een uniek experiment aan het einde van de jaren vijftig. In dit project is aan kunstenaars gevraagd om een ​​Kachina-pop te tekenen en te schilderen, zowel vóór als een uur na de inname van LSD. Evaluaties van deze artistieke producties zijn geanalyseerd door een professor in de kunstgeschiedenis om de impact van LSD op artistieke creativiteit te onderzoeken. Bepaalde representatieve veranderingen zijn toen gevonden in de overheersende stijl van de kunstenaar. De kunstenaars merkten dat zij hele andere bewegingen en wegen insloegen dan als zij zonder LSD aan het werk gingen. Er is verder nog weinig wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de werking van LSD in het brein.

Klik hier voor een interactieve datavisualisatie over LSD.

Yvette de Wit in Bali. Bron: Yvette de Wit

Cum Laude met LSD

Niet alleen in de kunst is geëxperimenteerd met LSD, maar ook tijdens het behalen van een Bachelor. Yvette de Wit (24), brouwde haar eigen drankje met een microdosering van LSD. Voor haar studie Advertising aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam maakte zij dit drankje en dronk zij deze gedurende haar afstuderen. Haar docenten waren niet heel enthousiast, totdat zij Cum Laude afstudeerde. Hoewel er nog maar weinig wetenschappelijk onderzoek is gedaan naar de microdosering van LSD, durfde Yvette toch de uitdaging aan te gaan.

“De rokende proefpersoon had geen zin meer in sigaretten” 

“Omdat heel veel onderzoeken die bekend zijn over LSD worden weggewuifd omdat LSD illegaal is, vond ik het interessant dit taboe tegen te gaan.” De werking van LSD wordt tegengehouden door een wereldwijd taboe op de stof, meent Yvette de Wit.

Het zelfgebrouwde drankje, genaamd “Limitt-less” was een succes voor Yvette en haar proefpersonen. “Mijn experiment was een super goede, maar ook een gevaarlijke keuze” vertelt Yvette. “LSD is in Nederland nog niet legaal, dus ik moest via een dealer aan mijn ingrediënt komen. Dit was wel erg spannend en het voelde fout. Ik zou mijn experiment daarom niet nog eens proberen.” Tijdens haar experiment zijn er vijf proefpersonen die hetzelfde drankje hebben gebruikt. Deze vijf proefpersonen blijven anoniem. Dit afstudeerproject is eigenlijk meer dan geslaagd. Yvette heeft haar drankje ontworpen voor haar afstudeerproject, en studeert hier uiteindelijk Cum Laude in af. Yvette haar afstudeerproject bestond uit een proeftraject van 5 weken, waarin zij zelf en 5 andere proefpersonen haar drankje elke dag dronken en daarbij keken of dit hun dagelijks leven beïnvloedde. “Een van deze proefpersonen was een roker, en gaf na 5 weken aan geen zin meer te hebben in sigaretten. Bij deze proefpersoon was de microdosering een soort nicotine-vervanger. Een tweede proefpersoon ervoer opeens plezier in haar baan die ze al een lange tijd niet leuk meer vond.”

Yvette is nu gestopt met het microdoseren van LSD. “Ik ben gestopt met het microdoseren, omdat ik logischerwijs een beetje zenuwachtig wordt van de illegaliteit rondom LSD. Microdosering van LSD is ook niet iets wat ik nog eens wil doen, alleen bij uitzondering van de situatie.”

“Het onderzoek naar LSD is nu gelegaliseerd”

Limit-less heeft in de wetenschap veel losgemaakt. Het onderzoek naar LSD is sindsdien in de Benelux gelegaliseerd. “Studente Kim Kuypers uit België heeft van mij het stokje overgenomen en begon in België met het verzamelen van handtekeningen om het onderzoek te legaliseren. Toen zij hoorde van mijn onderzoek ondernam zij meteen actie. Dit is uiteindelijk gelukt en daarmee is onderzoek naar LSD nu legaal.”

Herman de Vries 

Herman de Vries (87), beeldend kunstenaar in de ‘aardse kunst’ zegt zijn leven te danken aan LSD. De Vries, geboren en getogen in Alkmaar leeft voor de beeldende kunst vanuit de natuur, en gaat onder ‘herman de vries’ zonder hoofdletters, om volgens hem hiërarchieën te vermijden. In 1953 waant herman zich in de beeldende kunst als hij werk als plantkundige bij de Plantenziektekundige Dienst in Wageningen. Als plantkundige houdt hij zich in de jaren 50 bezig met het maken van collages van bladeren en planten. Zijn collages breiden thuis uit, en herman gaat verder de natuur in om de grond waar hij komt te ‘documenteren’. Herman woont nu in Duitsland, en had vroeger erge last van astma. Herman meent door een van zijn LSD-trips van zijn astma af te zijn gestapt en geniet volop van het leven in de natuur die hij nog elke dag documenteert.

In het Stedelijk museum Alkmaar heeft herman een paar van zijn grootste kunsten ten toon gesteld.

Een van de vries’ kenmerken is het geometrisch opbouwen van tekeningen. Deze pastte hij toe met veel uit natuurlijke elementen, zoals grasjes, bladeren, takjes en riet. Bron: Sanne van Amersfoort
De geometrische opbouw van verschillende natuurlijke kleuren. Bron: Sanne van Amersfoort
Herman de Vries is 87 jaar en woont in Duitsland. In het museum word om de 5 minuten een kort interview afgespeeld van zijn leven en zijn aardse kunst. Bron: Sanne van Amersfoort
Vanaf 1953 verzamelde de vries al bladeren en planten in collages. In het Stedelijk Museum hangen de mooist gedocumenteerde planten en aardewerken van de vries. Het geeft een strakke, en rustige indruk en sluit ook aan op de hedendaagse kunst. Bron: Sanne van Amersfoort
Tussen twee grote rotsstukken heeft de vries 14 rechte rozentakken op de muur bevestigd. De vries wil hiermee de aspecten van de natuur uitlichten en deze op een onverwachte manier rangschikken. “Onnatuurlijk natuurlijk” Bron: Sanne van Amersfoort
Het nieuwste kunstwerk van de vries “schelpeninstallatie’ is een paar duizend schelpen, gevormd in een perfect rondje op de vloer. Herman heeft deze schelpen speciaal voor het Stedelijk Museum in Alkmaar laten maken, om zijn jeugdherinneringen in Alkmaar te eren. Bron: Sanne van Amersfoort
Een aardeverzameling uit van den Oever tot Krommenie, Noord-Holland. Ook met regelmaat en symmetrie op de grond gestort, waarbij het verschil van grondsoort nog beter te zien is. Bron: Sanne van Amersfoort
De “Schelpeninstallatie” en de gedocumenteerde bladeren en takken op de achtergrond. Een natuurlijke beleving in het Stedelijk Musuem Alkmaar. Bron: Sanne van Amersfoort
De gedocumenteerde bladeren. Bron: Sanne van Amersfoort
De vries verzamelde de aarde van elke plek waar hij heen ging. Deze documentatie van verschillende soorten aarden liggen dan ook duizenden kilometers van elkaar af. Een aardewrijving komt uit Gambia, de ander uit Groningen. Bron: Sanne van Amersfoort
Boeken van het werk van de vries. Bron: Sanne van Amersfoort
De ‘139 monsters op stofbaan” weergeeft alle specerijen die de vries heeft gecollecteerd tijdens zijn reizen. Tijdens zijn reizen bracht hij geneeskrachtige kruiden mee, en ondervond dat de relatie tussen mens en natuur verstoord raakte. In deze collecte heeft de vries zijn geneeskrachtige kruiden, zoals Valeriaan en Cannabis uitgestald. Deze kruiden gebruikte hij ook zelf. Bron: Sanne van Amersfoort

Wonderland Lichtshow

Psychedelische kunst bestaat in vele vormen. Linda Willemszoon is een psychedelische kunstenares, die via illustraties en een lichtshow haar eigen originele stijl creëert. Wij bezochten haar atelier en kregen een kijk in haar wereld.